Core

"İçeriye, kendi merkezimize doğru attığımız her adımda dışarıdaki gürültü azalır ve yerini huzurlu bir sessizliğe bırakır."

Hayatın tekdüze ritmi içinde kendi ruhsal evrimimizi tamamlayabilmek için zihnimizin etrafına kat kat, şefkatli sığınaklar öreriz. Tıpkı derinleştikçe kendi gizemini açığa çıkaran bir hafıza gibi, içeriye doğru yaklaştıkça mantığın o kurallı dünyası yerini pürüzsüz bir sessizliğe bırakır. Bu katmanlar bizi dünyadan koparmaz; aksine en kırılgan, en değerli yanımızı, yani kendi özgün karakterimizi kendi seçtiğimiz bir derinlikte korur. Tüm o koruyucu sınırların tam kalbinde ise bizi muazzam bir umut karşılar: İçimizdeki o hiç büyümeyen çocuğun neşeyle dünyayı yeniden boyadığı, el değmemiş o ilk yuva...

Burası; hayatın dayattığı tüm tanımların ötesinde, ruhun en korunaklı köşesinde parıldayan zamansız bir varoluştur.